Hoe een stage in het regenwoud uitgroeide tot
een nieuw bestaan voor Dick Lock
Suriname trekt al vele jaren Nederlanders aan die op zoek zijn naar een ander leven. Wat beweegt Nederlanders om naar Suriname te reizen en daar een nieuw bestaan op te bouwen? In deze editie van De oversteek het verhaal van de 33-jarige Dick Lock. De geboren Zwijndrechter maakte de oversteek negen jaar geleden en woont sindsdien in Suriname. Wat begon als een avontuur, groeide uit tot een leven aan de andere kant van de oceaan.
Al heel zijn leven is Dick gek op alles wat met wilde dieren te maken heeft. Vanaf zijn twaalfde is daar ook een speciale liefde voor reptielen en amfibieën bij gekomen. “Die felle kleuren, het gedrag, dat fascineerde me.” Toen hij op zijn achttiende ‘ecology and wildlife’ in Velp ging studeren, besloot hij zijn stage te willen doen op de meest biodiverse plek van de wereld. “Ik was achttien jaar, sprak geen Spaans of Portugees, dus Suriname was een makkelijke keuze.”
Suriname is het enige Nederlandstalige land op het Zuid-Amerikaanse continent en staat bekend om zijn culturele diversiteit en uitgestrekte tropisch regenwoud, dat vaak wordt aangeduid als het hart van de Amazone. De regenwouden van Suriname behoren tot de meest biodiverse gebieden ter wereld. In de bossen leven talloze dier- en plantensoorten, waarvan een deel nergens anders voorkomt. Jaguars, reuzenotters, tapirs, anaconda’s, huilapen en verschillende soorten gifkikkers en vogels maken deel uit van het ecosysteem. Daarmee trekt Suriname veel wetenschappers, ecotoerisme en natuurliefhebbers.
Muren van Jungle
Toen Dick op zijn achttiende voor het eerst voet zette in Suriname, was hij meteen verliefd. “De eerste keer dat ik op de Suriname rivier zat, heb ik mijn ogen eruit gehuild.” Zo mooi vond hij het. “De muren van jungle langs de zijkant, iets dat ik mijn hele leven al wilde zien.” Voor zijn stage deed hij veel onderzoek naar reptielen en amfibieën. Daarvoor was de toen nog studerende ecoloog maandenlang in het Surinaamse binnenland te vinden. Het overgrote deel van het Zuid-Amerikaanse land is bedekt met tropisch regenwoud. Met 93% bosoppervlak is het een van de meest beboste landen ter wereld. In het bosgebied maakte Dick foto’s van slangen en kikkers, om die vervolgens in een boekje te verwerken. “Ik heb tijdens mijn stage echt een te gekke tijd gehad in Suriname.”
Terug naar Paramaribo
Wat begon als een tijdelijk avontuur, groeide langzaam uit tot een nieuw leven. Na stages en reizen in onder meer Zuid-Afrika en Thailand bleef Suriname steeds terugkomen. Een stage in Brazilië die onverwachts werd geannuleerd, een afstudeerproject waarvoor hij alleen terecht kon op een plek waar hij al ervaring had, telkens leidde de weg weer terug naar Paramaribo en het Surinaamse binnenland. Na zijn studie stond hij voor een keuze: een veilige baan in Nederland of opnieuw vertrekken naar Suriname. “Ik dacht: ik kan ecologisch advieswerk gaan doen in Nederland, wat goed verdient maar me niet echt gelukkig maakt. Of ik ga gewoon terug.” Dat laatste deed hij. Met de gedachte: ‘we zien wel hoelang het gaat duren’ vertrok Dick weer richting het Surinaamse landschap. “Heel veel mensen zeggen vaak van, het is wel stoer dat je dat hebt durven doen. Maar het is gewoon een ticket kopen en gaan. Werkt het niet, dan ga je weer terug. En is het leuk, dan blijf je langer. Het is niet zo heel moeilijk.”
Eigen bedrijven
Na meerdere stages en expedities in Suriname besloot Dick zich steeds meer te richten op tours rondom reptielen en amfibieën. Toeristen van over de hele wereld kwamen naar Suriname om specifieke slangen, kikkers en andere dieren te zien. Vanuit die passie begon hij gespecialiseerde wildlife-tours te organiseren. Niet veel later werd hij in Paramaribo ook steeds vaker gebeld door mensen met slangen in huis. Samen met anderen zette hij daarom een initiatief op om slangen veilig weg te halen en mensen voorlichting te geven over reptielen.
Dick was vaak wekenlang in het binnenland voor tours en expedities en vond het zonde om veel huur te betalen voor een woning waar hij nauwelijks was. Daarom plaatste hij een simpele oproep op Facebook: of iemand misschien een balkon vrij had waar hij zijn hangmat kon ophangen. Op dat bericht reageerde de eigenaar van een klein resort in Paramaribo. Omdat er door corona bijna geen gasten meer waren, mocht Dick tijdelijk in een van de huisjes verblijven. Toen de eigenaar besloot terug te keren naar Nederland, vroeg hij of Dick misschien iemand kende die het resort wilde overnemen. Samen met zijn zakenpartner besloot hij de stap zelf te zetten. “Zodoende zijn we in vijf jaar twee bedrijven en een resort gestart.”
Wonen in Suriname
Inmiddels woont Dick al jaren in Suriname en is hij ondernemer geworden in de sectoren die hem goed liggen. Toch is wonen in Suriname volgens hem niet alleen een tropische droom. Het leven is er vrijer, maar ook minder voorspelbaar dan in Nederland. “In Nederland denk je: lekker, de bus is op tijd. Hier heb je juist weer vrijheid.” Volgens hem zit daar ook meteen de grootste uitdaging voor Nederlanders die willen emigreren. “Veel mensen zoeken toch een stukje Nederlandse stabiliteit. Maar hier moet je veel improviseren.” Ook zakelijk blijft het soms lastig. Betrouwbaar personeel vinden noemt hij een van de grootste uitdagingen. “Je moet echt alles zelf blijven controleren.”
Het leven dat hij aanvankelijk voor één of twee jaar voor zich zag, werd toch langzaam iets permanents. “Op een gegeven moment heb je hier je werk opgebouwd, je vrienden, je netwerk. Hoe vaak ga je dat opnieuw doen in een ander land?” Of hij ooit definitief teruggaat naar Nederland, weet hij niet. “Voor altijd is een groot woord.” Wel mist hij soms familie, vrienden en de structuur van Nederland. Toch wint Suriname het telkens opnieuw. “Het mooiste hier? Het bos. Honderd procent.”
Benieuwd naar meer verhalen? In de volgende editie van De oversteek het verhaal van Valeska en Matthijs Kuijpers. Samen maakten zij de oversteek naar Suriname, waar zij een opvang voor gewonde wilde dieren zijn gestart.